Pośród pałaców XVIII wieku
Miejsce startowe: Plac Bankowy
Jak dojechać: Autobus: 100, 107, 111, 127, 171, 410, 520, 522, E2; Tramwaj: 4, 18, 35, 36; Metro - stacja Ratusz-Arsenał
Miejsce końcowe: Metro Ratusz
Odległość: Około 3,2 km.
Czas: około 1 godzina 20 minut
A. Spacer zaczynamy na placu Bankowym pod pomnikiem Stefana Starzyńskiego. Nad pomnikiem góruje jeden z najbardziej znanych biurowców w Warszawie popularnie znany Błękitnym. Po drugiej stronie placu mieści się Ratusz. Zajmuję on zabytkowy budynek, którego historia sięga XVII wieku. Swój obecny wygląd zawdzięcza Antonio Corazzi, który w 1825 gruntownie przebudował budynek. Na samym środku placu stoi pomnik Juliusza Słowackiego, który zajął miejsce feliksa Dzierżyńskiego ku wielkiej radości wszystkich Warszawiaków.
Kierujemy się na południe. Po minięciu ulicy Senatorskiej przechodzimy przez bramę i wchodzimy do Ogrodu Saskiego. (Mapka niestety jest tu trochę niedokładna. Proszę o wybaczenie, ale google nie daje możliwości przeprowadzenia trasy przez ogród.)
B. Ogród Saski założony został w XVII wieku przez króla Augusta II. Zdecydowanie zmniejszony po drugiej wojnie światowej. Do najbardziej interesujących miejsc w ogrodzie należy zaliczyć: wodozbiór wzorowany na świątyni Westy w Tivoli, 21 barokowych rzeźb przedstawiających muzy, cnoty i pory roku, empirowa fontanna i zegar słoneczny.
Mijamy fontannę i dochodzimy do Placu Marszałka Józefa Piłsudskiego. Zatrzymujemy się przy Grobie Nieznanego Żołnierza, miejscu pamięci tych wszystkich, którzy oddali życie w obronie ojczyzny. Dzisiejszy pomnik jest jedyna pozostałością po dawnym pałacu Saskim. Przy grobie płonie nigdyniegasnący ogień, a także wartę pełnią żołnierze. Po chwili zadumy odwracamy się tyłem do pomnika. Po lewej stronie widzimy błękitny nowoczesny budynek. Kierujemy się w jego stronę.
C. Przechodzimy po pasach ulicę Wierzbową i kierujemy się dalej prosto, wchodząc na dziedziniec biurowca. Jeżeli mamy szczęście i jest ciepło, na dziedzińcu włączona będzie fontanna. Okrągły dziedziniec robi niesamowite wrażenie.
Według mnie jest to jeden z najciekawszych budynków nowoczesnej zabudowy w Warszawie. Wychodzimy dokładnie po przeciwnej stronie dziedzińca niż weszliśmy. Przechodzimy na drugą stronę ulicy i kierujemy się prosto ulicą Trębacką. Następnie skręcamy w lewo w maleńką uliczkę Kozią.
D. Mała uliczka jest jedną z najbardziej malowniczych w Warszawie. Powstała w XIV wieku, otaczają ją piękne kamienice. Po lewej stronie mijamy Muzeum Karykatury, do którego warto zajrzeć, jeżeli jest otwarte. W XVIII wieku uliczka ta była znana z tego, że mieściło się na niej dużo domów publicznych. Idziemy Kozią cały czas prosto do końca. Dochodzimy do ulicy Miodowej, w którą skręcamy w lewo.
E. Historia ulicy miodowej sięga XVI wieku. Wtedy to na tej ulicy osiedlili się piekarze z Torunia i od nich ulica dostała swoją nazwę. Dzisiaj Miodowa zabudowana jest licznymi pałacami. Po prawej stronie mijamy Pałac Branickich oraz Pałac Szaniawskich. Oba z XVIII wieku. Po lewej dochodzimy do kościoła Kościół pw. Przemienienia Pańskiego i klasztor oo. kapucynów. Tuż za nim znajduje się Pałac Paca, dzisiaj ministerstwo zdrowia. Po drugiej stronie ulicy natomiast mijamy Pałac Chodkiewiczów. Idąc dalej prosto mijamy po lewej Centrum Luterańskie, natomiast po prawej Colegium Nobillium. Idziemy dalej prosto aż dochodzimy do Placu Krasińskich.
F. Plac Krasińskich jest świetnym przykładem Warszawskiej mieszanki nowości ze starością. Z jednej strony mamy Katedrę Polową Wojska Polskiego, po drugiej natomiast nowoczesny budynek sądu najwyższego. Na środku znajduje się Pomnik Powstania Warszawskiego. Jest on obowiązkowym punktem każdej wycieczki do Warszawy. Kiedy juz nacieszymy oczy i dusze widokiem pomnika, ruszamy jeszcze kawałek prosto Miodową. Po lewej stronie widzimy Pałac Krasińskich. Na dziedzińcu przed pałacem wystawione są kolorowe pegazy autorstwa Beata i Pawła Konarskich.
Wracamy kawałek ulicą Miodową i skręcamy w prawo w ulicę Długą.
G. Idziemy prosto ulica Długą, aż dojdziemy do metra. Tuż przed metrem dojdziemy do Arsenału. Jest to wczesnobarokowy budynek, który zapisał się w historii Polski podczas powstania listopadowego oraz II wojny światowej. Dzisiaj mieści się tam Muzeum Archeologiczne.
Dochodzimy do stacji metra i kończymy spacer.
